We hebben het niet gehaald.We zijn terug in het hotel en we weten het: we zijn zestiende geworden. Zestiende terwijl de eerste 15 doorgaan naar finals. Geen finals, geen tunnel, geen UD Arena performance voor de leden van The Pride of the Netherlands. Balen met de hoofdletter B.
Aan de voorbereiding heeft het niet gelegen. De repetitie vandaag was wederom goed. Niet super vroeg opgestaan, relaxte dansles, basics en daarna een work though door de hele show. De leden hadden er zin in, dat was wel duidelijk. Na de prelims performance wilden ze maar een ding: delight it performen, maar dan beter dan gisteren.
Na de repetitie is er opnieuw een heerlijke maaltijd door de medewerkers klaargemaakt. Pasta met de broodnodige koolhydraten, saladebar met de broodnodige vitamines, en sloppy Joe. Yummm...
Na het eten (en tijdens en ervoor) omkleden, haren make-up op en we zijn er weer klaar voor. Op naar de Dayton Convention centre voor onze semi-finals performance. De loting voor onze optreedvolgorde is niet ideaal. Maar zoals gezegd, we zijn er klaar voor dus wie kan ons wat maken?
Na de voorbereiding, body warm-up op hetzelfde plekje op de gang en een goede equipment warmup konden we vertrekken naar het zwarte doek. Die hebben ze ook in Amerika. Nog een laatste keer bij Trevor, nog een laatste keer bij elkaar in groepjes, nog een laatste keer: wat is het geheim van The Pride? Sssssttttt en daar gaan ze.
Een stuk minder onzeker dan gisteren betreden meiden het veld. Allemaal meiden weer, Anniek staat er ook weer tussen, dit is onze eerste performance op Amerikaanse bodem met de hele groep compleet. Het gevoel in de groep is een stuk beter vanavond en dat is te merken tijdens de show. Dit is een team op het veld, die met elkaar hun Delight it willen verkopen aan het publiek en aan de jury. Helaas is het ook een show met een aantal schoonheidsfoutjes erin die we allemaal natuurlijk liever niet zouden zien. De leden komen een stuk positiever gestemd van het veld af als gisteren. Maar zal het genoeg zijn?
Inmiddels weten het het antwoord op deze vraag. We verzamelen met zijn allen in de ontbijtruimte van het hotel bij terugkomst. Daar praten we met elkaar over de teleurstelling. Wat ontzettend jammer, daar zijn we toch niet voor gekomen? Daar mag van gebaald worden, natuurlijk!
Maar we praten ook met elkaar over trots. De staff is apetrots op de leden. Wat hebben ze het fantastisch gedaan! Niet alleen deze week, maar het hele seizoen. Een geweldige groep hardwerkende meiden, ambitieus, vrolijk, medelevend, lief voor elkaar en met een grote passie. Een grote passie voor deze toch wel fantastische activiteit die winterguard heet. Misschien hebben we er vanavond eventjes genoeg van, maar dat is toch echt maar voor eventjes. We gaan even lekker een wijntje drinken, ontspannen en napraten over vandaag, deze week en het hele seizoen. Sante kling iedereen en bedankt voor jullie grandiose support.